Goede vraag! Hoewel ze vergelijkbaar lijken in eerste symptomen en hun verschijning op scans, metastatische tumoren een oorsprong buiten de hersenen. De massa in de hersenen kan leiden tot symptomen voordat de diagnose van de tumor van herkomst, of primaire tumor. Identificatie van de primaire tumor is belangrijk omdat verschillende soorten tumoren niet reageren op dezelfde behandeling (dat wil zeggen, doen borst, long, nier en melanoma niet op dezelfde medicatie en kunnen verschillend reageren op bestraling).

Soms is een patholoog kan de tumor duidelijk gemetastaseerde (vanwege zijn uiterlijk microscopisch) identificeren ondanks grondig en negatieve zoek zijn oorsprong. Dergelijke tumoren worden "metastatische tumoren van onbekende primaire. 'Deze tumoren zijn vaak moeilijker te behandelen omdat een specifiek behandelplan niet worden aanbevolen.

Zoals opgemerkt in vraag 4, gemetastaseerde tumoren zijn veel vaker voor dan primaire hersentumoren. Meer dan 150.000 mensen met kanker zijn naar schatting hersenen uitzaaiingen hebben, maar sommige kunnen na hun eerste diagnose gemetastaseerde ziekte te ontwikkelen naar de hersenen jaren. Hoewel veel metastatische tumors discrete knobbeltjes of massa's in de hersenen (figuren 6 en 7), sommige tumoren als kleine knobbeltjes of vellen van cellen die de hersenen en ruggenmerg dergelijke tumoren worden genoemd leptomeningeale metastasen. Borstkanker is de meest voorkomende tumor die zich verspreidt deze manier, hoewel lymfoom, melanoom en longkanker ook leptomeningiale spreiding kan vertonen.

Er is een complexe interactie tussen tumorcellen in de bloedsomloop en de bloedvaten van de hersenen. Hoewel sommige tumorcellen worden vernietigd door het immuunsysteem alvorens ze kunnen een tumormassa te vormen, blijken bepaalde kunnen hechten aan de binnenkant van de bloedvaten van de hersenen (het endotheel) en dringen de hersenen. Een verscheidenheid aan stoffen, waaronder neurotropins, plasmins en matrix metalloproteinases, is aangetoond hersenen invasie stimuleren. Bovendien hebben kleine clusters van tumorcellen VEGF, die groei van nieuwe bloedvaten bevordert. Hierdoor kunnen micrometastasen om grotere, meer destructief tumoren worden, maar verklaart ook waarom veel hersenmetastasen, terwijl anders lijkt hun weefsel van herkomst, zijn meer vasculaire. Het is bekend, bijvoorbeeld dat maligne melanoom in de hersenen wordt geassocieerd met een hoog risico op spontane bloedingen.

Een hersenenmetastase kunnen onderscheiden worden op MRI of CT van een primaire hersentumor, in het bijzonder wanneer een enkele laesie aanwezig is. De meeste gemetastaseerde tumoren te verbeteren met contrast, hoewel sommige kan vast en anderen cystic verschijnen. Een solitaire hersenmetastasen kan operatief of met radiotherapie behandeld worden als de primaire tumor bekend is. Als de patiënt niet over een geschiedenis van kanker of als een primaire tumor niet kan worden geïdentificeerd, kan een operatie nodig zijn om de oorsprong van de tumor te identificeren.

Behandelingsaanbevelingen voor gemetastaseerde tumoren zijn gewoonlijk verschillend van primaire hersentumoren, vaak de patiënt met metastatische kanker verscheidene andere tumoren in het lichaam. Daarom patiënten met metastatische hersentumoren vaak minder succes dan met primaire hersentumoren.

Kan het uitbreiden naar een ander deel van mijn hersenen of het ruggenmerg? Primaire hersentumoren die ontstaan in de hersenen, zoals gliomen, zelden metastaseren of verspreiden naar andere organen van het lichaam. Enkele zeldzame primaire hersentumoren dat doen uitzaaien omvatten hypofyse carcinoom, hemangiopericytoma en papillaire meningioma.

Primaire of metastatische hersentumoren kan verspreid over het centrale zenuwstelsel (CNS) via het ruggenmerg, waardoor soms symptomen zoals rugpijn, zwakte of gevoelloosheid. Leptomeningeale metastasering (zie vraag 16) kan worden gezien op een MRI als een coating rond de hersenen of het ruggenmerg. De MRI kan ook laten kleine tumoren, zogenaamde "drop" metastasen, in het onderste ruggenmerg. Enkele veel voorkomende systemische kanker in verband met leptomeningeale metastasen bij oa borstkanker, kleincellige longkanker, lymfoom en melanoom. Primaire hersentumoren die kan verspreid over het ruggenmergvocht omvatten primaire CNS lymfoom, kiemceltumoren, glioblastoma, en medulloblastoom.

Sommige primaire hersentumoren meerdere plaatsen in de hersenen bij diagnose en zijn multifocale genoemd. CNS lymfoom, germinomen en minder vaak maligne gliomen kan verschijnen op meerdere plaatsen in de hersenen. Biopsie van ten minste een gebied moet onderscheid worden gemaakt tussen een multifocale primaire tumor en metastatische tumor omdat behandelingsaanbevelingen deze typen tumoren kunnen verschillen.

Veel genetische test beschikbaar en hoewel sommige tests kunnen worden uitgevoerd op alleen vers weefsel kunnen de meeste worden uitgevoerd op blokken en glijbanen, maanden of jaren na de operatie. Door de vele nieuwe therapieën die specifieke genen te richten (zie vraag 56), kan het testen voor de genen die op dit moment niet over een therapie die hun functie verandert hebben niettemin in de toekomst belangrijk. Bijvoorbeeld, de signaalwegen fosfoinositide-3 kinase / Akt en ras / mitogeen geselectederde eiwitkinase gevonden in 88% van glioblastoma tumor specimens, en beide bleken geassocieerd met slechtere overleving. Momenteel echter geen effectieve therapie gebleken dat deze specifieke markers richt.

Een van de meest voorkomende markers bestudeerd glioblastoma die prognostische betekenis heeft is het DNA-enzym O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT). Het verlies of de blokkering van dit enzym maakt een individu gevoeliger voor DNA-beschadiging en eventuele tumorontwikkeling. Ook, het verlies van MGMT maakt de tumorcellen gevoeliger voor DNA schade door bestraling en chemotherapie vele middelen, waaronder BCNU, Temodar en Cytoxan. Zo de methylering van MGMT, welke blokken zijn normale reparatiefunctie kan voorspellen of de tumorcellen behandeling overleven door bestralingstherapie en bepaalde soorten chemotherapie. De cellen die het normale DNA-enzym hadden waren waarschijnlijk worden beïnvloed door deze geneesmiddelen. In studies van Temodar behandelde glioblastoma patiënten vergelijken die tumoren hadden met de normale MGMT met degenen die tumoren hadden met de gemethyleerde (mute) MGMT, de overleving was slechter in de normale MGMT groep. Hierdoor hebben sommige studies patiënten op basis van de normale versus gemethyleerde MGMT staat gescheiden, patiënten met hoge niveaus van MGMT kunnen goede kandidaten voor een andere behandeling die niet wordt beïnvloed door MGMT zijn.

Het p53-gen op de korte arm van chromosoom 17, is een van de best gekarakteriseerde tumor suppressor genen, themutation van die celfunctie verstoren en transformeren een normale cel naar een kwaadaardige cel. p53 wordt veranderd in verschillende tumortypes en kan een rol spelen bij de omzetting van een normale cel te glioblastoma, hoewel gevonden in lage graden van glioom ook.

Andere commercieel verkrijgbare biomarkers die behandelingseffect kunnen voorspellen omvatten epidermale groeifactor receptor (EGFR), vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) en van bloedplaatjes afgeleide groeifactor (PDGF). Figuur 5 is een gedeeltelijke lijst van enkele van de moleculaire doelwitten ontdekt in maligne glioom. Dit zijn belangrijke doelstellingen voor de nieuwe therapieën die ontwikkeld worden (zie figuur 24, het zesde deel).

Een andere genetische merker gebruikt in de oligodendrogliomas is de evaluatie van chromosomen 1p en 19q. Verwijdering van beide chromosomen blijkt geassocieerd met een verbeterde overleving en verhoogde gevoeligheid voor chemotherapie, de aanwezigheid van zowel intacte chromosomen geassocieerd met slechtere overleving, met de aanwezigheid van een van de twee verbonden met een tussenproduct prognose.

De proliferatie-index wordt bepaald door het testen van een aantal van de hersentumor monster met behulp van een speciale vlek voor MIB - 1 of Ki - 67 . De proliferatie-index is het aantal cellen betrokken bij het proces van celdeling ( het proces dat nieuwe tumorcellen produceert ) in verhouding tot het totale aantal cellen . Langzaam groeiende tumoren weinig delende cellen , wat betekent dat ze een lage proliferatie-index ( soms minder dan 1 % ) . Tumoren die sneller groeien kan hebben proliferatie indices meer dan 20 % . Tumoren met een lage proliferatie-index groeien relatief langzaam , en zelfs zonder behandeling , kunnen ze niet lijken te waarneembare groei hebben op een MRI gedurende vele maanden . Tumoren met een hoge proliferatie-index kan verdubbelen in omvang binnen enkele dagen of weken .

De beslissing om een langzaam groeiende tumor behandeling is vaak gebaseerd op het type van symptomen die het veroorzaakt , de locatie en de hoeveelheid residuele tumor aanwezig na operatie . Voor patiënten die langzaam groeiende tumoren met zeer weinig overblijvende ziekte , het risico van radiotherapie , chemotherapie , en andere vormen van behandeling opwegen tegen de potentiële voordelen , vooral als de patiënt geen symptomen . Uw arts kan een zorgvuldige follow - up met MRI en regelmatig neurologisch onderzoek bevelen .