Het tijdschrift is uw persoonlijke en prive-tool. Het is niet iets wat je gaat om te delen met anderen. U hoeft geen zorgen te maken met grammatica, spelling, interpunctie, of handschrift zijn. Uw schrijven hoeft niet te worden gestructureerd als een formele essay. Niemand anders zal lezen en bekritiseren wat je schrijft. Wat u wilt doen is je gedachten op papier. Het proces om dat te doen drukt gevoelens die je kan zijn remmen en geeft je nieuwe inzichten in de relatie met je ziekte en leven.

Krijg je een notebook als u van plan bent om je dagboek te schrijven. Mijn persoonlijke favoriet is een half-size,-college oordeelde spiraal notebook. Je zou een van die mooie tijdschrift boeken, maar vergeet niet, dit gaat niet over het schrijven van een romantische dagboek. Het is over het doen van een aantal harde work.What zaken in journaling is dat je gewoon opschrijven wat ooit opkomt zonder rekening te houden hoe de gedachten samenvloeien. Gewoon schrijven. Schrijf gedurende tenminste 15 minuten. De enige regel hier is om de pen blijven bewegen op het papier. Heb je geen tijd om te zitten en nadenken niet nemen tenzij je een echt grote "ah-ha" inzicht. In dat geval, schrijf het op voordat u uw flits van inzicht vergeten. Pennebaker raadt je schrijft tenminste 4 dagen op rij voor minstens 15 minuten per keer. U kunt overal-op schrijven thuis, in een park, in een cafe, op een luchthaven, wat bij je past. Verschillende plaatsen wakkeren verschillende gedachten.

Controleer uw dagboek regelmatig. Herlezen uw journaalposten 6 of meer maanden nadat ze werden geschreven is altijd onthullend. Je dagboek wordt bewijs van hoe ver u bent gekomen. En weten hoe ver u bent gekomen, vind je de kracht om door te gaan.

Het ontwikkelen van een chronische ziekte en dan het ontvangen van een diagnose samen met de informatie dat er geen genezing, en dat u zal worden geplakt met dit zolang u leeft, (of in ieder geval voor een zeer, zeer lange tijd) is traumatiserend. Invasieve medische tests en procedures worden traumatiserend. Stigmatisering, verlies van identiteit en eigenwaarde, en de talloze onaangename emoties zijn alle metgezellen van chronische ziekte. Je kan remmen van de expressie van deze trauma omdat je bang bent te erkennen dat zijn of omdat je bang bent dat je mensen die naar je luisteren zal vervreemden zijn. In Opening Up: De genezende kracht van Vertrouwend op anderen, James W. Pennebaker stelt dat,

"Actief stuwen of remmen van onze gedachten en gevoelens hard werken kan zijn. Na verloop van tijd, het werk van remming geleidelijk ondermijnt afweer van het lichaam. Net als andere stressoren, kan remming van het immuunsysteem, de werking van het hart-en vaatstelsel, en zelfs de biochemische werking van de hersenen en het zenuwstelsel beïnvloeden. Kortom, kan overmatige bedrijf terug van gedachten, gevoelens en gedrag mensen in gevaar voor zowel grote en kleine ziekten. "

U zeker niet een andere ziekte, en je wilt niet degene die je hebt erger. Maar je wilt niet rijden mensen gek als je vertellen en navertellen uw verhaal. Je denkt misschien dat niemand wil zijn rond een zieke persoon. Maar als je net hebt gelezen, een of andere manier het verhaal en de gevoelens die daarmee gepaard gaan moeten worden uitgedrukt. Wat kunt u doen? U kunt journal. Het is net zo effectief als het vertellen van uw verhaal aan iemand, misschien nog meer.

Je dagboek geschreven kan worden of u kunt het spreken in een bandrecorder. Hoe dan ook, het uiten van wat er op je geest kan u helpen uw denken te verduidelijken en kan een grote invloed op de manier waarop je jezelf en de impact van de ziekte op je leven te zien. Als je praat of schrijft over het trauma van chronische ziekte, je inzichten in jezelf, zonder de stress van inhibitie.

Mensen besteden een groot deel van hun leven zoeken naar zin en betekenis. Ze ambachtelijke hun eigen persoonlijke richting geleidelijk. Vaardigheden, werk, productiviteit en relaties dragen allemaal bij aan onze identiteit. Dan-komt ziekte iets oncontroleerbare-chronische in en berooft je van al de dingen die bijdragen aan wie je denkt te zijn. Niets lijkt van belang te zijn. Alle verloren. Uw oude normaal is verdwenen. Maar je kunt bouwen een nieuwe normaal. U kunt een nieuw doel en een nieuwe betekenis voor je leven te creëren. Het vinden van doel en betekenis is een reis, geen bestemming.

Beseffen dat je veerkrachtiger dan je denkt. Het is een goed idee om de tijd te nemen om je gedachten en gevoelens te schrijven als u lezen via de volgende paar alinea's. Schrijven maakt de ervaring concreter en helpt om uw denken te verduidelijken. Denk na over alle moeilijke uitdagingen die je ooit hebben meegemaakt en overwonnen. Wat heb je door beproevingen te leven en dan weer terug naar je leven? Wat heb je geleerd van deze ervaringen?

Neem een kijkje op de tools die je hebt voor het bouwen van een nieuw leven. Hoe is uw leven met een chronische ziekte verschilt van je leven voordat de ziekte? Maak een lijst van alle dingen en de mogelijkheden die je hebt verloren. Maak nu een lijst van alle dingen en vaardigheden die je nog hebt. U kunt dit doen in de loop van enkele weken. Soms is het handig om een geliefde te vragen om te kijken over wat je hebt geschreven en suggesties doen. Wanneer u opgenomen met uw ziekte, is het moeilijk om het bos door de bomen zien.

Accepteer het feit dat verandering is onderdeel van het leven. Iedereen verandert. Niemand krijgt om hetzelfde te blijven. Sommige veranderingen zijn buiten uw controle. Focus op de dingen die binnen uw controle. Maak realistische plannen en korte termijn doelen. Je doelen moet iets wat je wilt doen, niet wat andere mensen denken dat je moet doen. Heel specifiek bepalen van een doel, zodat u weet met zekerheid wanneer je het hebt bereikt. Als u niet beschikt over veel vertrouwen dat u uw doel zal bereiken, wijzigen zodat je het kunt doen. Wees flexibel, het aanpassen van uw doelen om ziekteactiviteit te reflecteren.

Blijf in contact met andere mensen. Je krijgt niet te stoppen met het menselijke ras, omdat u een chronische ziekte. Vergeet niet er zijn meer dan 133.000.000 mensen net als u in de Verenigde Staten alleen. Quality time doorbrengen met je dierbaren. Wees bereid om vragen en hulp te aanvaarden wanneer u het nodig hebt. Probeer nieuwe dingen. De meeste van allemaal, vergeet niet dat ziekte een deel van je leven, maar niet het centrum van het. Je bent niet je ziekte.

De eerste stap is om een groep te vinden, en de tweede is om erachter te komen of het een goede groep voor je. U kunt steungroepen vinden door bij de stichting die gespecialiseerd is in uw specifieke ziekte. Er is een stichting voor bijna elke ziekte je maar kunt bedenken. Velen van hen hebben steungroepen. Bel uw plaatselijke ziekenhuis. Vraag uw arts. Sommige psychologen bieden groepen. Controleer de gezondheid, club, of vergadering informatie in andere kalender uw lokale krant.

Voordat je kunt uitzoeken of een groep is goed voor je, is het belangrijk om na te denken over wat je hoopt te krijgen uit de groep. Sommige mensen benaderen steungroepen denken dat ze net als twaalf-stap groepen. Ze denken dat ze in staat zijn om andere leden van de groep bellen op elk uur als ze verdrietig of gefrustreerd voelen zal zijn. Mensen in deze groepen lijden aan dezelfde dingen als jij. Ze zijn waarschijnlijk niet om een gesprek op 03:00 welkom omdat je in pijn, verdrietig of bang. Anderen zien steungroepen als een plek om hun klachten en problemen uitbraken. Artsen vaak aarzelen om groepen aanraden omdat ze die zien als niets meer dan lijden olympics en medelijden partijen. Dit soort groep maakt alleen mensen voelen zich slechter. Arts-bashing is heel gebruikelijk in dit soort groepen.

De beste groepen zijn die hun best doen om positief te blijven. Mensen worden aangemoedigd om hun ervaringen met de moeilijkheden van de ziekte te delen, maar niet week na week na week! Eenmaal is genoeg. Goede groepen zijn plaatsen waar andere mensen met dezelfde problematiek oplossingen en strategieën te delen. Goede groepen zijn bronnen van betrouwbare informatie. Je moet een groep te bezoeken om een gevoel van wat daar werkelijk krijgen. Je zou kunnen hebben om meer dan een proberen, maar houd het op. Als u uit lopen erger dan toen je kwam in gevoel, de groep is waarschijnlijk niet voor jou. Als u buiten het gevoel minder alleen, net als er andere mensen die begrijpen, en met informatie over hoe je meer volledig kan leven met uw conditie, dan heb je een goede groep gevonden! En wat als er geen groepen of geen positieve groepen waar je woont? Start een! Er zijn andere mensen net als u die wensen dat er een dergelijke groep, en iedereen zit te wachten tot iemand anders het gaat krijgen.