Talrijke middelen beschikbaar zijn om patiënten in nood van orgaantransplantatie en hun families . U kunt een schat aan informatie te verkrijgen van uw huisarts , specialist of lokale transplantatie center.Other middelen zijn beschikbaar via het internet . Natuurlijk , zich bewust zijn van de kwaliteit van de informatie op de websites varieert sterk . Hier zijn enkele tips om u te helpen een website te evalueren :

• Controleer het gedeelte " over ons " van de site. Als er geen auteur vermeld of geen referenties voor de auteur , zijn verdacht.

• Controleer de toekenning van de informatie . Deskundigen hebben onderzoek beoordeeld in toonaangevende tijdschriften . Informatie van grote overheidsinstellingen , zoals de Amerikaanse Food and Drug Administration ( FDA ) en de National Institutes of Health ( NIH ) , is ook beoordeeld door deskundigen . Informatie van farmaceutische bedrijven kunnen betrouwbaar zijn , maar vergeet niet - deze bedrijven zijn in het bedrijf van het verkopen van producten

• Informatie die door patiëntengroepen gezet kan worden beïnvloed naar een gezichtspunt .

• Wees op uw hoede van emotionele getuigenissen. Ze kunnen misleidend of niet relevant voor u zijn.

• Lees de vele websites en cross -check wat je tegenkomt.

• Als een behandeling te mooi lijkt om waar te zijn , is het waarschijnlijk !

• Neem contact op met uw huisarts of transplantatie team voordat u wijzigingen aanbrengt in uw behandelplan op basis van informatie die u vinden op het internet .

Chronisch nierfalen is een erkende complicatie van orgaantransplantatie door de behoefte aan immunosuppressie . Zowel tacrolimus en cyclosporine kan de nieren minder dan optimaal functioneren . Bovendien , bij patiënten met cirrose , hartziekte of nierziekte vóór de transplantatie , de bijwerkingen van diureticumgebruik , hypertensie en diabetes kunnen allemaal bijdragen aan chronisch nierfalen bij ontvangers van een nieuw orgel . Nierfalen na transplantatie compliceert medische behandeling , wat leidt tot verhoogde morbiditeit en mortaliteit . De incidentie van chronische nierziekte bij personen die levertransplantaties is ongeveer 8 % na 1 jaar , 14 % na 3 jaar en 18 % na 5 jaar . Voor patiënten die een harttransplantatie hebben gehad , de incidentie van chronische nierziekte 2 % na 1 jaar , 7 % na 3 jaar en 11 % na 5 jaar . Dit betekent niet dat al deze patiënten moeten dialyse maar eerder dat hun nieren niet volledig functioneel . Sommige patiënten doen inderdaad vooruitgang dialyse , niertransplantatie kan bij deze personen worden vermeld .

Een aantal factoren kunnen het risico op het ontwikkelen van nierfalen , met inbegrip van leeftijd ( ouder patiënten hebben een hoger risico ), geslacht (mannen hebben een hoger risico dan vrouwen ) , vóór pretransplantatie nierfunctie , en de aanwezigheid of afwezigheid van vóór pretransplantatie hypertensie, diabetes voorspellen , of hepatitis C-infectie . Over het algemeen , niet wit, niet - Afro-Amerikaanse patiënten hebben het laagste risico van chronisch nierfalen .

Natuurlijk , de meeste ontvangers niet ontwikkelen nierfalen . Voor die met de eerder genoemde risicofactoren kunnen transplantatie artsen met hen het risico nierfalen na orgaantransplantatie verminderen . Een techniek is om de dosis van de primaire immunosuppressivum ( dat is , tacrolimus of ciclosporine ) verminderen . Voor die patiënten met een hoog risico of een voorgeschiedenis van afwijzing , kan mycofenolaat (Cell - Cept , Myfortic ) worden toegevoegd aan de medicatie . Een recente toevoeging aan de immunosuppressie instrumentarium , sirolimus ( Rapamycine , Rapamune ) , kan ook het risico te verminderen . Sirolimus is niet giftig voor de nieren en kan worden gebruikt voor primaire immunosuppressie . Dit geneesmiddel kan niet onmiddellijk na orgaantransplantatie omdat vertraagt wondgenezing , in plaats daarvan , wordt doorgaans later voorgeschreven bij bezorgdheid over nierdisfunctie ontstaan .

Het succes van orgaantransplantatie heeft geleid tot langere overleving na de operatie voor patiënten van vandaag. Deze langere overleving komt op een prijs , maar: veel meer complicaties op lange termijn dan werden gezien in het verleden . Meer aandacht dient te worden besteed aan de lange - termijn effecten van de immunosuppressieve geneesmiddelen en hun cumulatieve effecten . Zo kunnen cyclosporine bloeddruk en hoog cholesterolgehalte veroorzaken . In de loop van vele jaren is deze combinatie leidt tot een hartaanval en beroerte . Wanneer verwacht de overleving na transplantatie was kort , deze langlopende kwesties waren van minimale zorg. Vandaag, met langere overleving gemeengoed , hart-en vaatziekten is een van de belangrijkste doodsoorzaken in transplantatiepatiënten .

De incidentie van hypertensie wordt toegeschreven aan de primaire immunosuppressiva . Standaard medicijnen tegen hoge bloeddruk effectief zijn bij de behandeling van deze complicatie . Zoals eerder opgemerkt , op lange termijn hypertensie kan leiden tot hart-of vaatziekte .

Obesitas is een ander veel voorkomend probleem na transplantatie . Omdat veel patiënten lijden aan ondervoeding vóór de transplantatie , zijn deze individuen geadviseerd om hun voeding te verbeteren daarna het genezingsproces . Jammer genoeg , kunnen patiënten gewend aan deze verhoogde calorie-inname te worden en hebben een harde tijd te bezuinigen hun voedselconsumptie zodra het herstel van een operatie is bereikt . De daaropvolgende obesitas kan de mobiliteit verminderen en het risico van coronaire hartziekte .

Diabetes mellitus wordt vaak aangetroffen in orgaantransplantatie ontvangers. Nogmaals , de dader is vaak de immunosuppressieve middelen , met name tacrolimus en prednison . De incidentie van obesitas correleert met diabetes incidentie en beide zijn cardiale risicofactoren .

- Transplantatie geassocieerd lymfoom is een gevreesde complicatie van de immunosuppressiva . Gelukkig komt slechts 1 % tot 2 % van de ontvangers . Dit soort lymfoom geassocieerd met infectie met het Epstein - Barr virus . Veel patiënten die na transplantatie lymfoproliferatieve aandoening ( PTLD ) ontwikkeld kunnen worden behandeld met een vermindering van immunosuppressie, die kan het PTLD op achteruit . In zeldzame gevallen de PTLD wordt een ware lymfoom en chemotherapie nodig is .

Transplantatiepatiënten hebben hogere tarieven van zowel huidkanker en baarmoederhalskanker . Een goede huidverzorging , met name bescherming tegen de zon , is essentieel in deze patiënten . Voor vrouwen zijn de jaarlijkse uitstrijkjes aanbevolen .

Chronische afstoting (CR) gaat progressieve verslechtering van de functie van het getransplanteerde orgaan is. De doelstellingen van de immuunrespons zijn verschillend van de doelen in acute afstoting. Deze schade komt zeer langzaam en is niet het gevolg van terugkerende episodes van acute afstoting. De belangrijkste oorzaak van CR, zoals met acute afstoting, te weinig immuunsuppressieve medicatie-hetzij omdat de patiënt niet zijn of haar medicatie zoals voorgeschreven of omdat de transplantatie arts vermindert de dosis in een poging om bijwerkingen te voorkomen. CR kan worden verergerd door factoren zoals CMV-infectie, een hoog cholesterolgehalte, diabetes of hypertensie.

Dankzij eerdere herkenning van acute en chronische afstoting en de introductie van krachtiger immunosuppressieve middelen (bijvoorbeeld tacrolimus en sirolimus), veel van deze gevallen met succes kan worden omgekeerd.