De verhouding van de getallen in de beloningsmatrix bepalen in zekere mate het al dan niet-coöpereren:

Geval 1: De winst is heel groot als men voor samenwerken kiest en voor niet-samenwerken maar miniem veel groter => men gaat sneller samenwerken.

Geval 2: Het verschil in winst tussen coöpereren en niet-coöpereren is enorm dus men gaat er voor kiezen om niet te coöpereren.

Men veronderstelt in die beloningsmatrix van de 2 spelers dat samenwerken een last is. Maar dit is een foute veronderstelling vaak. Wie vindt het samenwerken om een feest, betoging,… te organiseren niet leuk?

Veel mensen denken dat sommige onbetekenende handelingen (zoals bijv. kiezen om vrijbuiter te zijn) de loop van de dingen kunnen beïnvloeden. Dit is irrationeel, maar deze zelfoverschatting heeft als gevolg dat men ethisch gaat handelen in plaats van vrijbuiter te zijn.

Volgens velen vertrouwt men dichte omgeving meer, dan buitenstaanders.

Vroeger: kleine gemeenschappen, grote samenwerking, veel vertrouwen

Vandaag echter: vertrouwen gegroeid in grote anonieme netwerken.

Vb. We vertrouwen de technische spullen die we gebruiken maar niks van kennen, dat de auto veilig is, dat voedsel van winkel niet vergiftigd is,…

=> Verklaring economische groei sinds Industriële Revolutie volgens tekst:

Ethiek wordt functioneel voor economie, we overwinnen natuurlijk wantrouwen voor vreemdelingen en onbekenden en kunnen samenwerken.

! Voor Adam Smith is overheidsingrijpen (visible hand) nutteloos door de invisible hand die al voor het evenwicht zal zorgen. Ze zorgt er namelijk voor dat de individuele belangen tot algemeen belang leiden.

 Aristoteles/Hobbes => zonder ov